สวัสดีค่ะทุกท่าน Essay ในครั้งนี้คือ “การเตรียมตัวสำหรับอนาคต”
ที่บริษัทของดิฉันจะมีการประชุมตอนเช้า
ซึ่งพนักงานทุกคนจะต้องอ่านออกเสียง “Mission”, “Vision”, “Core Value”
และในขณะที่ประชุมดิฉันจะมองเห็นได้ว่าพนักงานทุกคนมีหลายลักษณะ เช่น
คนที่อ่านเสียงเบา คนที่ไม่อ่าน คนที่อ่านเสียงดัง คนที่ท่าทางดูไม่ดี คนที่มองลงล่าง
ซึ่งไม่ใช่ว่าเป็นสิ่งที่ดีหรือไม่ดี แต่เป็นการบอกว่ามีคนอยู่หลายแบบ
สำหรับดิฉัน ดิฉันจะทำท่าทางให้ดี อ่านเสียงดังฟังชัด
เสมือนว่ามีคนอยู่ต่อหน้าจริงๆ (มีพนักงานอยู่จริง)
อ่านด้วยความรู้สึกเหมือนถ่ายทอดให้คนที่อยู่ตรงหน้า
โดยดิฉันได้รับโอกาสให้ไปสอนกฎหมายแรงงานที่สมาคมส่งเสริมเทคโนโลยี (ไทย-ญี่ปุน)
ตั้งแต่เดือนสิงหาคมปี 2558 ซึ่งมีจำนวนผู้เข้าเรียนประมาณ 20 คน
และในบางครั้งที่มีการจัดสัมมนาจะมีผู้มาเข้าเรียนถึง 60 คน การที่จู่ๆ
จะต้องสอนหนังสือต่อหน้าคนจำนวนมากเป็นเรื่องที่ทำได้ยาก
แต่ผู้บรรยายจะอ้างว่า “ดิฉันมาสอนเป็นครั้งแรก” ไม่ได้
เมื่ออยู่ต่อหน้าผู้ฟังเราจะต้องเป็นมืออาชีพ ไม่ว่าจะเป็นครั้งแรกหรือไม่ใช่มืออาชีพก็ตาม
แต่เราต้องทำเสมือนว่าเราเป็นมืออาชีพ
ด้วยเหตุนี้ ดิฉันจึงใช้โอกาสในการประชุมตอนเช้าเพื่อฝึกซ้อม
เสมือนว่าเป็นการสอนต่อหน้าคนจำนวนมากหรือเป็นการนำเสนอจริง
โดยตั้งแต่ปี 2558 เป็นต้นมา ซึ่งผ่านมา 6 ปีแล้ว
ดิฉันจะจำลองสถานการณ์ว่าเป็นการบรรยายจริง
โดยใช้วิธีจินตนาการและปฏิบัติให้สมจริง หมั่นฝึกซ้อมการใช้มือ
ระดับเสียง ความเร็วในการพูด แก้ไขข้อบกพร่องของตนเอง
และมองภาพตัวเองในอนาคต = โฟกัสที่การบรรยายจริง
ถ้าผู้อ่านมีความฝันหรือเป้าหมายและสิ่งที่ต้องทำที่ชัดเจน
ถึงแม้ว่าปัจจุปันจะยังไม่เกิดขึ้น แต่ขอให้เตรียมตัวเสมือนว่าสิ่งนั้นจะเกิดขึ้น
และสิ่งนั้นจะเป็นจริงได้ด้วยการเตรียมตัวสำหรับอนาคต
ดิฉันหวังว่าเรื่องนี้จะเป็นประโยชน์ต่อทุกท่านนะคะ
