ประสบการณ์ทั้งหมดเชื่อมต่อกันและยกระดับขึ้นเป็นเกลียว

สวัสดีค่ะทุกท่าน

Essay ในครั้งนี้คือ “ประสบการณ์ทั้งหมดเชื่อมต่อกันและยกระดับขึ้นเป็นเกลียว” 

ตั้งแต่เดือนมกราคม ปี 2554 บริษัทเราส่งข่าวเกี่ยวกับกฎหมายไทยให้ผู้บริหารชาวญี่ปุ่นทุกเดือน

ก่อนหน้านี้เว็บไซต์จะเข้าดูได้เฉพาะสมาชิกเท่านั้น

แต่เมื่อวันก่อนมีการปรับระบบเว็บไซต์ใหม่

ทำให้คนทั่วไปสามารถเข้ามาดูบางส่วนได้ด้วย  

(เว็บไซต์: https://thailand-law-news.com/) 

ดิฉันให้พนักงานที่ดูแลระบบ IT ช่วยสร้างระบบและออกแบบเว็บไซต์

ส่วนรูปแบบและภาพประกอบที่ใช้ในเว็บไซต์ ดิฉันเป็นคนออกแบบเองค่ะ 

ปัจจุบันนี้มี Software ที่ทั้งสะดวกแถมยังใช้ฟรีอีก เลยลองใช้ทำเว็บไซต์ขึ้นมาค่ะ 

ในปี 2563 ดิฉันได้มีโอกาสเรียนออกแบบเว็บไซต์เป็นคอร์สออนไลน์

เรียนพวกการออกแบบพื้นฐานอย่าง HTML CSS และ JavaScript  

เคยเขียนเอาไว้ใน Essay ที่ผ่านมาเรื่อง “สิ่งที่ Input แล้วต้อง Output

จึงจะเป็นการ Input ที่แท้จริง” ในเรื่องนี้ดิฉันเล่าไปว่า “สิ่งที่เรียนมา (=Input)

และการนำไปสอน ใช้งาน และกระทำจริง (=output)

ก็จะนำไปสู่ Input ที่แท้จริง (=การเรียน) ” 

https://tjprannarai.co.th/main/20180818-2/ 

ตอนที่เรียนออกแบบเว็บไซต์นี้ก็พอเข้าใจได้ระดับหนึ่ง

แต่พอได้ลองทำเว็บไซต์เองจริงๆ

ถึงได้รู้ว่ามีสิ่งที่เพิ่งได้รู้เป็นครั้งแรกเยอะกว่ามาก 

ดังนั้นเกี่ยวข้องกับหัวข้อครั้งนี้

“ประสบการณ์ทั้งหมดเชื่อมต่อกันและยกระดับขึ้นเป็นเกลียว” คือ

การเปลี่ยนประสบการณ์ในอดีตให้เป็นการเรียนรู้

แต่ไม่ใช่คงให้อยู่เป็นปัจจุบัน เหมือนกระแสลมเคลื่อนสูงขึ้น

ที่ยิ่งสะสมประสบการณ์ได้มากเท่าไรก็จะยิ่งเพิ่มสูงขึ้น

สิ่งสำคัญคือหากเน้นย้ำ Input →Output→ Input →Output

ก็จะยิ่งยกระดับไปเรื่อยๆ และรับรู้ได้เอง

ดิฉันมองว่าหากเราขัดเกลาทักษะด้านนั้นมากขึ้นเราก็จะกลายเป็นผู้เชี่ยวชาญขึ้นมาได้ค่ะ 

หากทุกท่านมีสิ่งที่ทำต่อเนื่องมาตลอด ลองมุ่งมั่นที่จะ Output

และยกกระดับขึ้นเป็นเกลียวให้มากขึ้นดูดีไหมคะ? 

ดิฉันหวังว่าเป็นประโยชน์ต่อทุกท่านค่ะ