เรื่องที่เขียนในครั้งนี้ คือ น่าแปลกที่ยิ่งง่ายคุณค่ายิ่งลด
ดิฉันเริ่มงานสอนที่ส.ส.ท. มาตั้งแต่ปี 2015 โดยจะสอนเดือนละ 1 ครั้ง
ดิฉันได้ยินว่าการสัมมนาของดิฉันมีผู้สนใจมาก ทางส.ส.ท.จึงบอกกับดิฉันว่า “ขอเพิ่มชั่วโมงการบรรยายได้ไหมคะ” และ
“ขอให้ไปบรรยายตามนิคมฯ ต่างๆ ด้วยได้ไหมคะ”
ดิฉันยินดีที่ได้รับโอกาสนี้ ซึ่งตัวดิฉันเองอยากทำ แต่ก็รู้สึกลังเลใจ
ปัจจุบันดิฉันสอนที่ส.ส.ท.เดือนละครั้ง ถ้าเพิ่มชั่วโมงการบรรยายก็จะต้องใช้เวลาบรรยายตลอดทั้งอาทิตย์ และคิดว่าอาจจะมีครั้งต่อๆ ไปด้วย
ยกตัวอย่างเช่น ถ้ามีของที่กำหนดเวลาซื้อหรือซื้อได้แค่ตอนนี้ เราจะรู้สึกว่าของสิ่งนี้มีความพิเศษมากกว่าของที่ซื้อได้ตลอดใช่ไหมค่ะ
เหตุผลที่ดิฉันลังเลใจอีกข้อหนึ่งก็คือ หากมีคนที่มาร่วมฟังการบรรยายจากปริมณฑลจะใช้เวลานานในการเดินทาง ถ้าหากบรรยายเพิ่มและจัดบรรยายนอกเขตกรุงเทพฯ คนที่มาร่วมฟังบรรยายอาจจะรู้สึกท้อ ส่วนทางส.ส.ท.ก็อาจจะต้องใช้เวลาและแรงงานในการเตรียมการมากขึ้น
แรงงานในที่นี้ คือ การทำโฆษณา ค่าโฆษณา คนเตรียมงานที่ต้องรวบรวมลูกค้าก็ต้องใช้เวลามากตามไปด้วย
เมื่อต้องใช้แรงงานมาก แต่อาจจะได้ประโยชน์น้อย เราจึงคิดว่าสิ่งที่ได้มาง่ายๆ ไม่มีคุณค่า ไม่ว่าจะเป็นสิ่งของ เวลา ความรู้และแรงงาน เป็นต้น
เราจึงต้องพิจารณาเกี่ยวกับความง่ายและคุณค่าว่า ถ้าง่ายคือสะดวก แต่คุณค่าลดลง ซึ่งเราต้องระมัดระวังในการทำธุรกิจ
ดิฉันหวังว่าเรื่องนี้จะเป็นประโยชน์ต่อทุกท่านนะคะ